Funkcja kwadratowa to funkcja postaci f(x) = ax² + bx + c, gdzie a ≠ 0. Jej wykresem jest parabola. Ramiona są skierowane w górę, gdy a > 0, i w dół, gdy a < 0.
Liczba miejsc zerowych (pierwiastki) zależy od wyróżnika (delta) Δ = b² − 4ac. Gdy Δ > 0, parabola przecina oś OX w dwóch punktach. Gdy Δ = 0, dotyka jej w jednym. Gdy Δ < 0, nie ma miejsc zerowych.
Wierzchołek W = (p, q) to najniższy albo najwyższy punkt paraboli. Z niego odczytasz zbiór wartości (przeciwdziedzina) i przedziały monotoniczności, które na maturze są punktowane najczęściej.
Trzy postacie funkcji kwadratowej służą do różnych pytań. Ogólna od razu daje punkt przecięcia z osią OY, czyli . Kanoniczna daje wierzchołek , zbiór wartości i przedziały monotoniczności. Iloczynowa daje miejsca zerowe.
Przejście między postaciami: z ogólnej do kanonicznej liczysz i . Z ogólnej do iloczynowej liczysz i pierwiastki. Gdy , postaci iloczynowej (postać rozłożona na czynniki) nie ma. Na wykresie: to ramiona w górę, a oś symetrii to prosta .